Bitmiş

Bitmiş içi dolu mutluluklar,

Herkes birbirine yedi yabancı olmuş.

Dolaşıyor dillerde manidar nutuklar,

Gönüller kin ve nefretlerle dolmuş.

Bitmiş içi dolu muhabbetler,

Sevmeyi şiar eden gönüller sancılı.

Çizgisi belli olanlar olmuş en tehlikeli sanık,

Görevini harfiyen yapamıyor hakimle savcı.

Bitmiş içi dolu aşk ve sevgiler,

Manevi değerler düşmüş ayaklar altına.

Semizotu misali ziyadeleşmiş kemlikler,

Gitmiyor kimse kimsenin yanına.

Bitmiş içi dolu ahde vefalar,

Vicdan ve merhamet unutulmuş.

Riyakar olmuş benim ben diyen insanlar,

Aslanların otağına tilkiler oturmuş.

Bitmiş içi dolu hürmet ve saygılar,

Malı götüren götürene.

Her geçen gün artıyor ha bire kaygılar,

Boşu boşuna birbirini yeren yerene.

Bitmiş içi dolu gidip gelmeler,

Riyakarlık yapan yapana.

Şerefli ve namusluya atılıyor çelmeler,

Su-i zan yapan yapana.

Bitmiş içi dolu insan gibi insanlıklar,

Kalleşçe arkadan vurmalar, artıkça artmış.

İki gönül bir olunca, yaşanmıyor artık mutluluklar,

Fikri güzel gönül güzeller bir başına kalmış.

Bitmiş içi dolu samimiyetler,

Herkes olmuş birbirine buzdağı.

Saygı ve hürmet görmüyor artık gerçek âlimler,

Zalimler mahirce örüyorlar mazlumlara ağı.

Bitmiş içi dolu sadakatler,

Hısımlar mum ışığında aranır olmuş,  

Karı koca arasında yaşanıyor anlamsız firkatler.

Meclisler düzenbazlar ile dolmuş.

13/ Haziran /2017