Köyümüzü Gömdük Mazi Kabristanına

Yürü emmi, köyüm oldu kasaba!
At, eşek kağnılı gitmez araba…
El yapımı halı, kilimler tarih
Tandır da ahır da, turistik çaba…

Tarlayı diken yok- yatırım, arsa
Zenginin elinde yükselir villa!
Tembele hoş felah, kahveler ferah
Ev döner otele, getirir para…

Çeşmeler kurudu sular göletten,
Mahremler bozuldu mazi özleten…
Her evde onca ah, ölünce semah!
Davul zurna sustu, meydan inleten…

Toz duman kalmadı yolları asfalt

Gaz lambası söndü yakar lamba volt

Soğukta sıcakta yanmıyor tek cilt

Sanki doğasına örtüldü berzah…

Dağıldı akraba nesiller bilmez,
Memleketim diye kimseler gelmez!
Ne pir ne padişah, ne de kalmış şah!
Beton oldu her yer, yüzleri gülmez…

Saffet Kuramaz