Babam

Annem telefonda ağladı bugün

Gönlümü, odamı kapladı hüzün.

Babamın içinde bir yara varmış

Senelerdir için için kanarmış.

Şimdi de dermansız derde çevirmiş,

Dağ gibi adamı yere devirmiş.

Hiç iyi değildi, aldığım haber

Çaresizliğimse kalbimi deler.

Yakışmazdı ona, hiç bir hastalık

Her zaman güçlüydü, "dev"di üstelik.

İsterdim, yanında olmak babamın

Yolunu beklediğim ilk adamın.

Elini tutardım, alnın silerdim

Gözyaşımı saklar, zorla gülerdim

Başını kaldırır, su içirirdim

Vaktimi onunla, hep geçirirdim.

Ağlamazdı annem de yalnız or'da

Kalmazdı güçsüz, çaresiz, zorda.

Gecelere döndü artık sabahım

Hem ona hem bize güç ver Allah'ım!!

17 . Ekim . 2003