Geceler Gibi Morduk

Geceler Gibi Morduk

Sonunu düşünmeden, onca kalpleri kırdık
Hangi birine sorduk, elimizden kayarken
Esrarı çözülmeyen, beyinlerdeki sırdık
Ağırlaştıkça horduk, sırta yükü dayarken

                 Harlattık alevleri, nefretin yeli ile
                 Tutuşturup her yeri, köz ettik bile bile
                 Hakkından gelemedik, yaptırıyorken hile
                 Yüreklerdeki korduk, etrafına yayarken

Taş olan kalplerdeki, sevgi ise uzaktı
Bağlanmaktan korkutan, kıskacıyla tuzaktı
Beyinlere gaddarca, düşünmesi yasaktı
Ulaşılmayan zorduk, yerimizde sayarken

                 Karşılık veremedik, aşkla bakan gözlere
                 Hep kulpunu arayıp, inanmadık sözlere
                Öyle çok yanıldık ki, bakmıyorken özlere
                Nice seveni yorduk, gönülleri bayarken

Yarınları süsleyen, ne çok hayaller yıktık
Umutları yok edip, zorla zindana tıktık
Kendimize hak verip, su üzerine çıktık
Geceler gibi morduk, hep gözleri boyarken


                   Nesrin Önem
                       29 06 2017
                             Tekirdağ