Sen Ben Ve Aşk

SEN, BEN VE AŞK

Daha sen yok iken; ben ve aşk vardık.

Bazen yaz, bazen kış, bazen bahardık.

Sonra siz, aniden çıkageldiniz!

Üçümüz sarıldık, semaya vardık.

Benim yüreğinde yaramaz bebek;

Göğsünün üstünde yalnız kelebek;

Zor şeydir masalda sonuç beklemek;

“Mümkün mü?” diyerek bilene sorduk.

Sen gittin; aşk ile baş başa kaldık!

Giden gelir diye hayale daldık!

Aşk büyüdü, ben eridim, hal olduk!

Umut tükendikçe biz karamsardık.

Coşari, sevilmek sevmekse meram;

Derdin çaresini kimlere soram

Aklıma düştükçe kanadı yaram,

Aşk ile, sabırla yarayı sardık.

İbrahim COŞAR