Gözlerinin Çekim Alanına Giren

GÖZLERİNİN ÇEKİM ALANINA GİREN

Kara delik gibi gözlerinin

Çekim alanına giren insan

Ölmeden berzahı yaşar

Yırtılır zamanın ve mekânın gizemli perdesi

Başka âlemlerden izleyerek

Bir halden başka hale geçmenin hoşluğunda

Her an biraz daha pişerek

Teslim olmanın emsalsiz mutluluğuna erişir

Gölgesi düşer fani dünyaya

Bir günlük güneşin ömrü kadar

Ne ezilir

Ne üzülür

Gecelere saklanır

Dertlerini seherin sahibine anlatır

Karanlık yüzlerin kaybolduğu

Hüzünlü yüzlerin nurlandığı anda

Kendinden geçerek

Yalnızlığın sinesine dayayıp başını

Yırtılan zamanın

Rezonansıyla titreyen yüreğinin

İnleyen sesiyle huşu içinde

Sevgiyle kundaklanmış bir bebek gibi

Sonsuz şefkatin görünmez kollarında

Dünya denen rahimde

Merhamet kovanından beslenerek yaşar

Her türlü korkudan uzak

Andan emin

Yarından umutlu

Mutluğun peşinde

Mevsimlerin anlamı kalmaz

Önünde gözlerinin izi

Zamansız mekânlarda

Hep sevgi ikliminde gülümser yüzü

13-07-2017

Şair, Burhan AKSU