Toprak Örter Üstünü Tüm Acıların

Sözcükler pejmürde be nevbaharım,

Zamandan öte yine Allah kerim,

Dokunup da inlemeyen ne kaldı geride?

Toprak örter üstünü tüm acıların,

Kelaynak kuşlarından olsa keşke farkım;

Zamir ötesi vebalin

Zanlı kıyımların da şeceresi;

Sükûta özlem, benliğin gerici timi

Yine cehaletten arakladığım

Bilmediklerimin teranesi

Bilmeyi ise asla dilemedim:

Ne acıyı banmak güne

Ne gönülsüz yâri konuk etmek

Hem de korun en derininde.

Demediklerimden arda kalan,

Peşi sıra hükümlerinde sırıtan nice kinaye,

Pekişen öfkesi üçüncü şahısların

Oysaki en önden yer ayırtmıştım

Dünün şerrine lanet,

Kalburüstü bir mutluluk da ısmarlamıştım

Hem de en pahalısından.

Makamlar arıyorum bir de kelamını yitik şehrin;

Şiirin göbeğine düşmüşken yolu gizemli şairlerin

Tanıdık bir imgeye hani takılır da gözüm,

Severim ben de kendimce

Sevincime ortak üç beş dize.

K/andım hem de nasıl;

İz sürdüm metruk ekseninde doymazken aşka

Günah diyenlerin, kin yüklü bedenlerine

Bedeller sundukça Tanrı

İfşa ettim tüm acıyı

Ve de boca ettim

Hem de anlı şanlı bir ölümün mimarı

En aykırısından bir özlem

Ölüme inat hangi hastalıklı hücre ise

Beynin kanatlarında

Alaşağı ettim dendik denmedik söylenceleri.

Bir ikrar bir inkâr bir de dumansız yangın,

Ateşi cehennem derecesinde

Söyleyemediğim masalların

Pabucu kayıp şehla gözlü prensesi,

Babasının gözünün nuru

Oysaki evrenin kodesine tıkılı

İlk ve son şairi.