Sen Gittin

SEN GİTTİN

Sen gittin

Yüreğimdeki çocuk öksüz kaldı

Hayatım dünyadan koptu

Sırlı hülyalara daldı

Hıçkırığı zebun düştü hasretinin

Bil ki yokluğunun oku sinemi delmiştir

Boşluğunda bıraktığın hayaline

Gözlerimin hicranla asılı kalışının

Haberi sana gelmiştir

Gözlerimi

Hasretin yalnızlığına hasrettim

Ardından

Gittiğin uzaklığa baktım

Anılarımdan gül buketi yapıp

Sol göğsüme taktım

Ve yüreğimin yangınlarında

Yalnızlığımı yaktım

Gündüz aydınlıkta topladığım hasretinle

Gece karanlıkları aydınlattım

Yokluğuna doğuş

Hiçliğe dirilişimi büyüttü

Yalnızlık mevsiminde

Sevginin toprağında

Suladım gözyaşı yağmurlarında

Gözlerin güneşim oldu

Hayalini yeşerttim

Seni eylülde bulmuştum

Gidişin yine eylüle rastladı

Ben zaten eylülde doğmuştum

Eylülleri topladım

Yokluğuna ekledim

Renklerle süsledim

Yeşil oldu

Hayatın rengi

Sarı, kırmızı ve kahverengi

Eylüllerin hazan ahengi

Ben ki seni

Çok ama çok sevdim

Yokluğuna kesilen nefesimi

Sensizliğin toprağına ektim

Gölgeleri diriltip gözlerime

Nefsimin gönlünü ettim

Sessizce terk edip gidişin

Yollarıma hazan yaprakları serdi

Aşk sevgi çilesinden sardığım bir yumaktı yüreğimde

Bir ucu senin elinde gitti biliyorum

Bak yollarına gül yaprakları döktüm

Hasretle dönüşünü bekliyorum

         30,10-2013

Şair, Burhan AKSU