Ey Çocuk

EY ÇOCUK

Ey çocuk!

Yüzünü acılar mı çizdi?

Nasıl kıydılar bu kadar çabuk?

Kalbini kırıp nasıl üzdüler

Canın yanmış olmalı

Ağla şimdi

İçinden geldiği gibi

Dökülsün feryadın gözlerinden

İnci, inci yüzündeki çizgilerden

Bir bahar düşün hayallerinde

Herkesi mutlu yaşat kendi ülkelerinde

Kalp yerine yumurtaların kırıldığı

Ekmeğin paylaşıldığı

Acıların insanlara darıldığı

Uzakmış

Olsun

Uzakları içinde toplayıp biriktirir insan

Aklınca kurallar koyar

Sonra da kendisi uyar

Mesafeler düşlerine kuramasın tuzak

Gözlerinin göremediği yerdir uzak

Halbuki kalbin kadar yakındır

Hedeflerin kadar umutlusun

Hayallerin kadar mutlusun

Hayallerine karışılamaz

Düşler ülkesine kötülüklerle ulaşılamaz

Kara kara düşünmekten seni renkler kurtaracak

Bir gün sevginin zincirleri elbet kırılacak

Düşün hayallerin bittiği çizgiye kadar

Yürü ufkun tükendiği maviliklere doğru

Bil ki insan, önce hayal eder, sonra da yaşar

Eğer kalbinde sevgi varsa

En mutlu, en güçlü insan olursun

Denize karşı evin olmasa da

Gökyüzüne doğru bakışın

Sonsuzluğa uzanan hayallerin olsun

Ey çocuk!

Hadi ağla şimdi

Ağla ki!

Güzellikler yeşersin gözyaşlarından

Ağla ki!

İnsanlık utansın davranışlarından!

          19-11-2013

Şair, Burhan AKSU