Bulunduğu Şartlar

İçinde...

Bulunduğu şartlar

Arzularına geçit vermiyordu

Ne zaman umutlansa kara bulutlar kuşatıyordu

Ruhu daraldığı zaman mehtaba dalıp sessizce ağlıyordu

Gönlüne düşen ateşi kimseye anlatamıyor ve mecburen susuyordu

Varlık ve yokluk adına bir yarıştı, efendiyle, köle misali aşılmaz bir yokuştu

Ufukta gurbete çıkmak görünüyordu, içinde bulunduğu durumu kimseye açamıyordu

Ailesine açsa üzülecek ve ellerinde olmadan kederleneceklerdi, karşı tarafa açsa alay konusu edilecekti

İnsanın onuru ayaklar altına mı alınmalıydı, gönül yarası varlıkla mı nispet edilmeliydi, uzaklaşmak ve unutmak zorundaydı

Aldı...

Eline şöyle bir baktı

Sonra bir hışım içinde buruşturup attı

Bir müddet sessiz kaldı, sessizce gözleri boşaldı

O attığı sayfayı yeniden ellerine aldı ve okumaya daldı

Bazen kaşlarını çatıyor ve bazen de tebessüm ederek akıyordu

Sonra kalemi ve yeni bir sayfa alarak yazmaya başladı, bir başka zamandaydı

Alıp...

Götürür

Gönül cefa yüklüdür

Hangi çile muştuya gebedir

Sabır dağları gözlerimin önüne dizilir

Hangi tepeye çıksam ruhum hicran içindedir

Gülmek ne kadar zor gelmektedir, gözyaşları sır vermektedir

Yazılan kelimelerde neler yüklüdür, melal ne saklı cevherdir, ruhun hüzün perdesidir

Sen...

Sen ol

Kimseye minnet eyleme

Derdin varsa devasını faniden bekleme

Hak ve hakikat yolunda olmaya kimseyi dost edinme

Varsa bir sırrın sahip ol kimseden ifşa ederek imdat dileme

Kimi yar edindiysen, cananım dediysen onun esaretinde inleme

Emanet olarak aldığın kimseyi hor görme, nefsini ihya etmek için küçülme

Cinsiyetine güvenerek hiddet ve şiddete yeltenme, seni senden daha iyi bilen vardır basitleşme

Mustafa Cilasun