Savrulurken Gecenin Rüzgarında

Ömrümde güz mevsimi.
Dökülüyor yeşil yaparaklarım.
Rüzgar alıp savuruyor.
her birini bir yana.

Düşüncelere dalınca gecenin rüzgarı.
Yaprak misali savurur geçmişe.
Odanın dört duvarı gelir üstüme.
Sessizce konuşurum kendi içimde.

Kalkarım gözlerimi uyku tutmayınca.
Bazen gecenin üçünde bazende dördünde.
Bakarım ben olduğum yerde.
Hayeler hep sürgünde.

 Yalnızlık vurur beni gecenin ortasında.
Açık camdan hifif rüzgarın sesi kulağımda.
Dalgınlığım derin kuyuların derinliğinde.
Öteye geçemem odanın dört duvarında.