Canımı Yaktı

CANIMI YAKTI

En güvendiklerim canımı yaktı

Bir ömür taşıdım terk edip gitti

Sevgiyle ördüğüm duvarı yıktı

Gönlüme zehrini zerk edip gitti

Acılar vurdular kırıldı özüm

Boşluğa bakmaktan yoruldu gözüm

Kula boyun eğmem Rabbime sözüm

Menfaat kalmadı fark edip gitti

Menzile varılır mı beklemekle?

Aşık olunur mu dilden demekle?

Yürekten yanmadan bin bir emekle

Ufak bir darbede çark edip gitti

İlkbahar yaz geçti sararıp soldum

Şaha kalkan nefsin ipini saldım

Hayat kavgasında hep borçlu kaldım

Aslında her sözü hak edip gitti

Bunca yıl âlemde iyi niyetle

Borcumu ödedim acı diyetle

Acıya direndim ben haysiyetle

İnsanlık ne varsa yok edip gitti

Mihrimah dünyanın kansın nesine

Hayat benziyor bir kar tanesine

Kulak verin feryat eden sesine

Acıya kalbimi han edip gitti

        31-12-2013

Şair, Burhan AKSU