Anılarla Seni Özlemek

Sen eski sen değilsin.
Eskiden arayıp sorardın.
Bir gün görmesen
Üzülüp merak ederdin.

Gördüğünde hem kızar.
Hemde çok sevinirdin.
Bensiz bir yere gitmezdin.
Her gittiğin benide götürmek isterdin.

Geceleri sabah kadar müzik dinlerdik.
Çalınan şarkıları bir birimize hediye ederdik.
Ne sen beni kırardın nede ben seni.
Bir birimize kıymet verirdik.

Şimdi görüyurumki o günler geride kalmış.
Geride kalsada güzel anılarmış.
Hey gidi günler nede güzelmiş.
Yok artık o sıcaklığın hepsi küle dönmüş.

Olsun arada bir olsada selam veriyorsun.
Eskisi gibi arayıp sormasanda.
Biliyurmusun azda olsa vefalıymışın.
Beni tümüyle unutup nankör olmamışın.

Geçenlerde eski yerde karşılaştık ya senle.
Yer eskiydi ama.
Biz o eski yer kadar vefalı olamadık.
Mesafeler ayırdı bizi bir birimizde.

Yanlış anlama suçlusun demiyorum sana.
Sadece ne oldu böyle ikimize.
Kimler girdi bizim aramıza.
İkimizde cevap bulamadık bizi ayrı düşüren soruya.

Bu sana yazdığım yazıya.
İster şiir de istesen anıları tazelemek.
Bu sana yazdığım ne şiirdir nede seni suçlamak.
Bu sana yazdığımın adı sadace seni özlemek.

Sen gittin gideli kimse yerini dolduramadı.
Yokluğunda hep bir yanım eksik kaldı.
Ne ben nede kalbim seni unutamadı.
Senin yerin bende bambaşkaydı.