İyi ki Şiirimsin

Giymiş siyah çizmelerini öylece bakıyordu bana 
Şehirler geziyordum. 
Evleniyordum çocuklarım oluyordu,
Hepsinin burnu ona benziyordu,
Kokusu ondan çalınmıştı...

Uyanıyordum her sabah;
Ekmeğime ona sürüyordum 
Çayım onunla tatlı
Ve sonra şiirler yazıyordum

''Manasızca özlüyorum seni'' diye...

Bir ömürde 
Bin kadın duruyordu karşımda 
Bir şehir onun için kurulup;
Benim lugatımda ''cennet'' oluyordu...

Sen kadın!!
Bir fidanın toprağa ile kavuşmasındaki 
İlk CANSUYU idin penceremde 
Gökyüzü maviliğini senden alıyordu 
Yıldızlar seninle sonsuzdu;
Özlem ile sayan bir aşık için...

Giymiş siyah çizmelerini öylece bakıyordu bana;
Seviyor sevmiyor...
Seviyor sevmiyor...
Diye bir papatya dile geliyordu...

Uyanıyordum her sabah;
Çayımın insanı oluyordun bir yudumda 
İçimi yakıyordun
Taaa midemden kalbime kadar....

Sen özlemlerine şiirlerini katan KADIN!!
Hangi şehir doğurmuşsa seni ben oralıyım
Hangi kadın seni var etmişse 
Ben ona evladım..

İyl ki varsın;
İyi ki ŞİİRİMSİN....

YUSUF RÜZGAR BAL