Bir Sabah Senfonisi

Düğümlenen gırtlağım mıdır ki
Bir şarkı da?
Yoksa kolların mı hep sıcaktı
Bir kış gecesi
Yüreğimde mevsimlerin adı sen?

İki yüzyıl geçti adımı hatırlamayalı 
Ben gülüşüne daha dün gibi aşina
Ayva tüyüne öyle uyanık 
Gecenin bir vakti
Kokuna öyle hali hazır...

Susardık karanlıkta;
Özlerdik
Ve özlerken dururdu bir yürek
Nakledilirdi soğuk bir betonda
Ve son atışlarında
Kavuşurdu kahve gözlerime
Tıpkı bir fidan gibi
Öyle yaşanılası
Öyle toprak
Su...

Senin adın nerde geçse 
Gülüşün filizlenirdi
Bir akasya olurdu dalda
Onlarca sen
Ve kokun
Nota olurdu
Beethoven susardı.

Yusuf Rüzgar Bal