Ben Bende Değilim

Gidiyorum sabahın ilk ışıklarıyla.
Kapıyı çarpmadan uykunda uyandırmadan.
Hiç şey almadan seni sana bırakarak.
Usul usul adımlarla.

Uyandığın ben olmayacam.
Gecede yazdığım bir mektup baş ucunda olacak.
Sen veda metubunu okurken çok uzaklarda olacam.
Belki eski arkadaşım yalnızlığın yanında.

Belkide kimsenin olmadığı bilinmez bir adresin sokağında.
Belki bir gün dönerim kimbilir.
Belki seni tekrar seni görmeye ömrüm yetmez.
Ama gitmeya mecburum.

Hakındır gitme nedemi bilmen.
Nedeni veda mektubunda yazılı.
Belkide çok kızıp nefret edeceksin.
Kimbilir artık yüzümü bile görmek istemiyeceksin.

Bilinmez bir boşluğun içine düşmüştüm.
Anlatmak istedim sana anlatılması zordu.
Veda mektubunda zaten tam anlatanadım.
Seni kırıp dökmeden anlatmaya çalıştım.

Bazen bir şeyleri düzgün anlatmak için yalnız kalmak gerekiyor.
İşte bende bir şeyleri doğru anlatmak için bir müdet yalnızlığı seçtim.
Kolay bir karar olmadı.
Başka çıkar yol bulamadım.

Belki bende bıktıda gitti diyeceksin.
Aklına ilk bu sözü getireceksin.
Günlerce bu sorularla aklını yoracaksın.
Ama bilki yanılacaksın.

Uzun zamandır içimdeki çıkmazın ne olduğunu bilmez iken.
Kendini kendime anlatırken.
Başkasını ne faydam olur.
Seni terk etmek için gitmedim.
Dedimya cevapsız sorulara cevap bulmak için biraz yalnız kalmaya ihtiyacım var.