Kendimce Şiir

Şiir bazen yalnızın dostu
Bazende mutluluğun arkadaşı
Şiir hayatın gözü dilli
Şiir duygulara yön veren bir su
Adı var kendi görünmez
Ya içindedir yada dışındır
Nerde olursa olsun
Belki kendi konuşmaz
Ama kalemle kağıdı konuşturur
Şiir bazen ıslatan bir yağmur
Bazende açan bir güneş
Kendimce şiir bana huzur veren bir doğa
Ben şiire daldıkça ne dost ararım nede arkadaş
O anda şiir hem dostum hem arkadaşım oluyor
Bu şiir duygusu insandan insana değişir
Ama şiir bende ki adı dilsiz ama sadık bir dost ben şiiri şairden iyi bilemem ama şiir bende sanki zor dostu gibi çünkü ben şiire mutluluğumuda yazarım hüznümüde hiç itraz etmeden dinler herkesten daha iyi beni tek şiir dir bu bendeki düşünce dilin döndüğünce şiiri anlatmaya çalıştım eminim eksik anlatmıştım dedimya şiiri en güzel şair anlatır ben şair değilim olsam olsam şairin çırağı olurum