Sarışın Duvarlar

Soluğunu duydu mevsimler gökyüzünün ötesinden vasıtasız                                                                               Sessizliğini duydu resimler ahşapların gölgesinden, resim üstleri boyasız                                                   Silsilelerini duydu şiirler müsveddelerin lekesinden,şiir kelimeleri imgesiz                                                             Sorularını duydu bahçeler,çiçeklerinin renginden,bahçenin  sümbülleri neşesiz                                                         Sevgini duydu sokaklar,çocuk gülüşlerinden,çocukların sesleri telaşsız                                                                     Nefretini duydu solgun nehirler,yaprakların düşüşünden,yaprak hışırtıları ıssız                                                         Nergisleri gördü suskun zambaklar,şehirlerin hengâmesinden,zambak tarhları nefessiz                                  Saatleri gördü bungun dakikalar,duvarların aksinden,dakikalar duvarlardan daha sessiz                              Sancıları gördü fakir çocuklar,mahalle köşelerinden,fakir çocuklar duvarlardan daha derin                                   Simaları gördü engin düşler,sırtüstü uzanan pencerelerden,engin düşler uykulardan daha serin                           Uzak diyarları gördü engin deryalar,deniz gülümsüyor kendi ruhundan habersiz                                                Upuzun dalgalanan bir geminin flaması denize bir selam çaktı sebepsiz                                                                  Özgürlük isteyen karaşın aborjinler,hürlük sadasıyla inlettiler adaları cesurca                                                     Sarışın duvarlar içinden şiire akıp giden bir hayal mi sonsuzluk mu ?                                                                    Sarışın duvarların gölgesinden bir yalnızlık kanı sıçradı ahşaba sessizce