Düşünce Boşluk Denen Sarmala

Sorma gönlümde çoktur yara
Yazarım ara ara
Düşmüşüm boşluk denen sarmala
Ne olur bu günlerde dokunma bana

Sanki doğuştan olmuşum bahtı kara
Neye dokunsam dönüyor kuru toprağa
Hüznü sarıyor gönlümdeki makara
Hep uzak düşüyorum umutlara

Mutluluktan yana çarpıyurum duvara
Döndüm yaprakları dökülmüş ağaçlara
Yeşilim kalmadı her tarafım kuru mera
Şansım denk gelir vasıflara

Artık veda ettim hayelere düşlere
Bir arzu halim yok gelecek yarınlara
Alıştım kötü şansımdaki yangınlara
Zorda olsa alıştım hayattaki zorluklara