Dönerim Sanki Samanyolu

Avut ya Rab, kimsenin görmediği karanlıklarda

Görsem Muhammed nuru içerken zemzem suyu

Huzmesinde Cebel-i Nur, açılsın aydınlıklara

Şahit olsun Kâbe’m, imanım en durusu!

Tavafta samanyolu, dönsem Allah’ın eri

Dönsem zikir dilimde, kalbim tatsa mahşeri

Her adımımda, yedi kat sema olsa seferi

Dilimden-kalbime son bulsa dünya uykusu!

Dönmek boşuna değil, dönerken dünya ve ay

Safa-Merve arası koşmakta, yaparken say

Unutmuşum geçmişi, baksam görünür saray

Başımı döndürüyor Rabbim, vuslat duygusu!

Kalbimden yol açılır bekaya, gelsem fenaya

Dönerim hortum gibi yükselirim rızayla

Tek bir eser yok Ya Rab, ezasından cefaya

Ölmeden ölürüm ben, ahirettir kurgusu!

Saffet Kuramaz