Erciyeste

Kıvrılır yılan gibi yükseldikçe yolları

Kuru toprak serpilmiş, sarar gibi çölleri

Yapsak piknik, kavurur Arap gibi dölleri

Kışa ayar, sayan gün, olmaz mı Erciyes’te!

Gözler doruğa bakar, kalmış buz parça, parça

Teleferik gitse de, akıyor sular çokça

Kayamadan dönüyor özleyenler çabukça

Erise kar, kıştan gün, olmaz mı Erciyes’te!

Sönmüş yanardağ derler, patlamış bir zamanlar

Hiddetinden kaçanlar, olmuş belki yananlar

Aşk öldürdü o çağda, sevilesi sananlar

Eserken rüzgâr, hüzün, olmaz mı Erciyes’te!

Mimar Sinan gözünde yedi tepeye baktım

Erciyes’e kaç şiir İstanbul’unda yaktım

Her eserde, bir tepe görünür gibi aktım

Yabancı diyar, sürgün, olmaz mı Erciyes’te!

Pencere kenarında, âşık oldum baka baka

Tüm Çocukluğum böyle geçti, bu mıntıkada

Gitmem sanırdım, varmış gibi kaydım sabıka  

Özler gibi yar, hazan, olmaz mı Erciyes’te!

Kayseri’nin evladı, Erciyes kokar teni

Konaklar inşa eder üzerine zengini

Gezdim de Türkiye’mde göremedim dengini

Çıkmaz mı yazar, sultan, olmaz mı Erciyes’te!  

Saffet Kuramaz