İyiler Çoğalsın ki Güzellikler Bitmesin

İyiler çoğalsın ki güzellikler bitmesin

Canlıların rızkını Yaratıcı dağıtır

Zenginler fakirlere veriyor zannetmesin

İnsanlar üzüntüyle saçlarını ağartır

Rızkın kefili Allah kimse telaş etmesin

İşveren işçisini sanki kendi doyurur

Utanmadan insanın bir de yüzüne vurur

Başarıyı kendinden bilerek yapar gurur

Hiçbir insan İlahlık iddiası gütmesin

Her kes karşındakini kendi gibi biliyor

Hırsızlar başkasına siz hırsızsınız diyor

Haram, helal seçmeden kulun hakkını yiyor

Kimse bu insanların peşlerinden gitmesin

Unutmuşlar insanlar vefalı olmak neymiş

Şakiye göre vefa abdalca düşünceymiş

Abdalı hakir gören şeytanın emrindeymiş

Aklı olan ömrünü boşuna tüketmesin

Diliyle Allah deyip kalpte fesatlık taşır

Gönüller yapmak varken üzmeğe yara kaşır

Hak dostlarına küser tagutlarla barışır

Mutlu olmak isteyen Allah’ı terk etmesin

Kahpeliğe çalışır aklı fitnecilerin

Kapısından ayrılmaz şeytani cincilerin

Arasında taş gibi dururlar incilerin

Saklanmaya çalışır insanlar fark etmesin

İnsanlık erdeminin unutulmuş anlamı

Dünya sevgisi olmuş yüreklerin ünlemi

İnsan neyle üzülür bu günle mi, dünle mi?

Üzülmek istemeyen kimseyi incitmesin

Ne Allah korkuları ne de sevgileri yok

Ey şeytanın dostları sizlerden dünyada çok!

Yalan ve iftiraya insanların karnı tok

İyiler çoğalsın ki güzellikler bitmesin

22-11-2014

Şair, Burhan AKSU