Korunda Nefsini Dövesin

Döve döve tavlanır demir, vur ha vur çekiç

Şekil alır sabırla, görünür pırıl pırıl 

İnsana da anlatmak gerek yandıkça kerpiç

Tandırdaki kor alev, tat katar aşa nasıl!

Ateş insanı yakar oysa, olsa sinirli

Etrafında kim varsa zarar verir zehiri

Gitmezse o ortamdan yoktur bunun tehiri

Kuş gibi olur yalnız kalınca, esmez yeli… 

Ağızdan çıkan her söz dua yerine geçer

Kızdın mı susmayı bil duydun mu kötüyü sil

Aka dokundu mu kir gündüz karanlık saçar

Doğru yoldaki sınav çetin, sukut etsin dil!

Sabrın sonu selamet, duada var keramet

Aşkın ateşi  yaksa söndürür de ibadet…

Anlamını bilerek oku Kur ’andan ayet

Hoşgörün gönle ayna olsun, tövbeyle diril!

Günahkâr kıskanırsa sana hazırlar defin

Küfür ateşi yaksa, para etmez sedefin!

Dosdoğru yoldan yana olsun daim hedefin

Azgınlıktaki ısrar, insanı bırakır cahil…

Zamanında yemezsen kurtlanır alıçların

Ata vurdukça kişner, huylandırır kırbacın

Korunda nefsi dövsün bulanmasın amacın

Kızgın sirke küpüne zarar, olmazsan ehil…

Saffet Kuramaz