Coşari Kaldıkça Ben

COŞARİ KALDIKÇA BEN;

Varsın gönül seslerim bağırsın boğuk boğuk,

Ruhta söndükçe ateş; beden, bedene soğuk…

Hasretten yanıyordum, bak şimdi üşüyorum

Sen aklıma düştükçe zaafa düşüyorum.

Kuşlarda sussun artık, senden haber vermesin

Gözlerim umutlanıp boş hayaller görmesin.

Senden esmesin rüzgâr, kokun gelmesin sakın,

Varlığın varla yokta, seni unutmam yakın(!)

Yaşanmışlar teselli olmuyor yüreğime

Aşka isyan bayrağı çekmişim direğime.

Bilmedin, bilmiyorsun; nasılım, ne hâldeyim.

Sonu vuslat olmayan karmaşık bir yoldayım.

Hep sana gidiyorum; gecem yok, gündüzüm yok!

İsyana düştü gönlüm, söyleyecek sözüm yok!

Şair aşk yağmurunda çürüyen yaprak demek.

Şair sevda suyunda yoğrulmuş toprak demek. 

İbrahim olamazsam aşkta çürüyeceğim,

Coşari kaldıkça ben aşka yürüyeceğim.