Nasıl Kül Kedisiyim Derim

Geçmişimden harami çalıntıdır ezgiler

Kalbimde çıngıraklı yılan, gezer sezgiler!

Tozu dumana katar hal, ne oldum delisi

Paranoyak dilinde yaşarım külkedisi!

Matadorlar boğaya eder türlü işkence

Halkta tıka basa yer içer, delicesine!

Boğalar can derdinde matadorsa çok zalim

Kan döktükçe coşuyor halk, yapar gibi talim!

Zalim işte, matador olur yahut da cellat

Kurbanları candır, can… Allah’ım verme fırsat!

Verse kalbime zehir, nefsime olduysa dost

İmanım panzehir ol giydirme zalimden post!

…/

Kadırgalarım yelken açar fethin suyunda

Fatihten kalma ruhum sayıklar uykusunda!

Fetih günüdür bugün aman dile ki düşman

Ecel şerbeti içip olmayasın bin pişman

Mevla’m affedicidir tövbeyle siler kusur

Kevser nehrinin suyu aşkına bulanmış nur!

Kim samimidir yahut adaletin yolunda

Döndürür kendisine günahkârı solunca…

Ah umudum olmasa Allah diyen ömürden

Cesedim toprak olur, külü tozar kömürden!

Güneş gece kaybolur, aya çöker karanlık!

Yerle bir olur dünya, dehşet sarar aydınlık…

Kim der ki o mahşerde korkudan külkedisi

Kim kimi tanır, görür ki… Olsa bile sevgili!

Ezgi susar bir anda, sağır olur kulakta…

Uykuyu çok seven “Ben!”, uyumaz da kundakta!

Saffet Kuramaz