Kayıp

Vefasız hal bilmez Leyla elinden;

Mecnun dara düşer çöl kayıp kayıp…

Bir gün eksik olmaz matem dilinden;

Bülbül figan eyler gül kayıp kayıp…

Damlaya muhtaçken gönül pınarı;

Sızlar yüreğimin sensiz kenarı;

Kökünden devrilir umut çınarı;

Çiçek boyun büker dal kayıp kayıp…

Parmaklar ucunda tütün sarısı;

Kayboldu canımın öbür yarısı;

Medet kovanında sabır arısı;

Petek boyun büker bal kayıp kayıp…

Gerek yok düşünü yormaya amma;

Nerdesin diyerek sormaya amma;

Sarmaya hevesli sarmaya amma;

Kollar boyun büker el kayıp kayıp…

Çeker mi türküler, kalan nazını;

Kışa kurban giden öksüz yazını;

İndirsen duvardan yetim sazını;

Mızrap boyun büker tel kayıp kayıp…

Gündüzün koynunda gezer gecesi;

Vurulup düşerken sevda hecesi;

Özleme seslenir bütün lehçesi;

Dudak boyun büker dil kayıp kayıp…

Ölümdür hasretin ikiz kardeşi;

Beklemek vuslatın dul kalan eşi;

Geçerken yılların üçüyle – beşi;

Fincan boyun büker fal kayıp kayıp…

Menzile varınca eğilir başlar;

Toplanır başına tüm arkadaşlar;

Kirpik kıyısında bekleşir yaşlar;

Tabut boyun büker sal kayıp kayıp…

Bahtına küs olan birdaha gülmez;

Yaş döker aşığın, yaşını silmez;

Yârinden ayrılan uykuyu bilmez;

Yastık boyun büker kul kayıp kayıp…

Ali ALTINLI – 20.10.2017

Saat: 07:40