Mehmet Fikret Beye

Dün mektup göndermişsin satır satır okudum

O halin neydi öyle çözemedim Fikret Bey

Mısraların içinde hatıralar dokudum

Ama şu kırgınlığı yazamadım Fikret Bey

Meramımız net bizim dostluklar payemizdir

Doğru insan olarak yaşamak gayemizdir

Şiirde söylenilen bil ki hikâyemizdir

Hikâyeni yazmışsın kızamadım Fikret Bey

Görürüm fren yaptın etkinliğin azaldı

Ama sağlık yönünden nefesiniz düzeldi

Şiirlere döktüğün birbirinden güzeldi

Bu yüzden hicvedip de üzemedim Fikret Bey

Sen ki öteden beri hem öğrenci hem şair

Yazmadın mı her türlü meselelere dair

Yakışır kalemine yazdığın her tür şiir

Sessizce şiirinden uzamadım Fikret Bey

Karanlık biter elbet aydınlık sabrın sonu

Üstesinden gelirsen refaha çıkar konu

Sana hiç faydası yok aklından çıkar onu

Kayda değer methiye dizemedim Fikret Bey

Zamanın kıymetini yazan okuyan bilir

İçinde ki dünyayı arayan orda bulur

Demem o ki kurtuldun insan zifirden ölür

Sevindim dudağımı büzemedim Fikret Bey

Âdem der ki sabreyle sabrın sonu selamet

Epeyce zaman geçti bu iyiye alamet

Sakın ha başlayıp da etmeyesin vahamet

Ağlarsın çocuk gibi kızamadım Fikret Bey

Daha yazardım amma yazamadım Fikret Bey

Âdem Efiloğlu