Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Bastille

Kırmızı gün vardı güneşin battığı toprakta
6 ay kış vardı gözlerinde, sanki kuzey kutbunun aralığındaydık
Ve 6 ay yaz yoktu haziranlarda
Göç başlardı mayısların 
sonunda güneye doğru
Toprak, toprak değildi,
toprak aslında yeryüzünün kalbiydi...
Öpüyordum ölmeden seni 
Yoksa ecel koynunda mıydı 
ölüm arkandan mi yürüyordu
Alt üsttü yokluğunda, 
Yıkılmıştı, harabelerdi içim
Soğudu soğuk sularım ve duruldu
Metaforlar üredi yalnız gecenin sabahında, benziyordu bütün kadınlar birbirine ve ben aşıktım kadın nesline.
Sanki mikrop gibiydi yalnızlık, 
Vebaydı ortaçağlı takviminde 
Ve katliamlar yaratıyordu tıbbiyesiz doktorlarımın ellerinde
Yeniliyordum zamana, takvimlerin yaprakları artık koparılmaz olmuştu
Bir daha yeni yıl gelmez ülkeme
Rönesans uğramaz kilisenin egemenliğine
yıkılmaz Bastille Hapishanesi
Ve hiç kapanmaz eski çağım
Bilakis itinayla devam ediyor yıllar
Aksine döneniyor dünya, 
Artık batı güneşin ilk ufukları...




Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Bastille

portakal0001 portakal0001