Düşlerimi Taşlayıp Güvercini Vurdular

Düşlerimi taşlayıp güvercini vurdular

Zaman bir kara delik gibi içine çeker

Rüzgâr ağlar söğüdün dallarına sarılıp

Yalnızlık içime bir kurşun misali çöker

Hasret ateşi yakar yüreğimi kor olup

Göklerden gelen emir unutulmuşsa eğer

Suçlu insan mı yoksa zaman mıdır acaba?

Aldanan her devirde dünyaya vermiş değer

Kazanmak için neden büyük bir hırsla çaba

Kimse mahzun olmasın herkes kaderi yaşar

Yaradan ne dilerse mutlaka vuku bulur

Tevekkül eden kimse her türlü zoru aşar

Sen elinden geleni yap gaybı Allah bilir

Savrulma yel önünde çaresiz gazel gibi

Ağaçtan yaprak düşmez Rabbin izni olmadan

Ne göklerin sonu var ne de yerlerin dibi

Dertlerden kurtulamaz insan çile dolmadan

Düşlerimi taşlayıp güvercini vurdular

Sonbahar mevsimini dertler kışa döndürdü

Zalimleri kutsayıp mazlumları kırdılar

Şeytanilerin zulmü ocakları söndürdü

Allah’ı zikrederek anın kıymetini bil

Fâni olan insana dünya geçici bir han

Hediye olan ömür Rabbine doğru sebil

Her nefes için Hakka şükredip yaşa ey can!

21-01-2015

Şair, Burhan AKSU