..... Vefa Görmedim

Kaş , göz derken takıldı da pürçeğe,
Kondu gönül bir mevsimlik çiçeğe.
Adım adım ölüm denen gerçeğe, 
Yürürken yollarda vefa görmedim. 

Noksanlarım katmerledi sancıyı.
Unutturdu ana ,ata, bacıyı.
Nedametim yüreğime acıyı ,
Vururken ballarda vefa görmedim.

Boşa geçti ömrün dünya bölümü.
Vuslat diye bekliyorum ölümü.
Dolu vurdu nevbaharda gülümü,
Çürürken dallarda vefa görmedim.

Bilmediler, sır dediğim duygumu.
Solan güller düşsüz koydu uykumu.
Izdırâblar umut dolu ufkumu,
Bürürken yıllarda vefa görmedim.

Sönerse ocağın,tütmez bacan da.
Akıbet ölümü tadar bu can da.
Bal deyip yuttuğum zehir fincanda,
Kururken fallarda vefa görmedim.

O Matlup ki unutmuyor talibi .
Herşey Onun,O herşeyin sahibi. 
Gayrısı yok dertlerimin tabibi,
Dururken kullarda vefa görmedim.

Ahmet İslamoğlu