Tek Mevsimi Hazan

Nasıl geçmiş zaman

Kahvesinden sanırım

Gözleri hatırlı davetkâr

Hâlbuki dünyanın bir ucuydu

Sakin adamdı bu şiir yazan

Kapılırdı bir çift hoşluğa

Diyemem şucuydu bucuydu

Okunup biterken ezan

Bir nebze anlarım

Esmeye görsün rüzgâr

Sanki boynunun borcuydu

Tek mevsimiydi hazan

Sokak lambası alışıktı loşluğa

Kaldırımları yorucuydu

Akşamüzeriydi bizim taksirat

Bir duble de ben alırım

Pencereye olası o konar

Geldiği hangi dağın burcuydu

Gagasında hayali bir vaat

Gerçi o da alışıktı ya boşluğa

Vallahi billahi sonuncuydu

Şarkısını duyduğu o saat

Malumunuz sessiz kalırım

Masayı bir titreme tutar

Bozulan hani aşk orucuydu

Dilinde eski bir nakarat

Tövbe,  verin o sarhoşluğa

Kaçıncı çevrilen avucuydu