Aşk Yorgunu

AŞK YORGUNU

İnan yoruldum artık böyle sevmekten seni

Hasretinden yandıkça sevgi aşka dönüştü

Yoruldum beklemekten vermediğin buseni

Bu nasıl bir yangındı, bu nasıl bir yanıştı

Ardın sıra gitmekten yorgun düşse de beden

Her gece terlemeyi senle öğrendi bu ten

Hiç pişmanlık duymadım seni sevdiğime ben

Gönül senin sayende aşk-hasretle tanıştı

Ne dizlerde fer kaldı, ne yol gözleyen gözde

Ne bende güven kaldı, ne de verdiğin sözde

Her şey riya görünür gözün gördüğü yüzde

Bu kaçıncı söz veriş, kaçıncı aldanıştı

Aşkının günahını sallasırt eylediğim,

Zaman zaman suskunluk yüzünden payladığım

“Seni çok seviyorum” hep buydu söylediğim

Bunlar uysallık değil, sözlerine kanıştı

İbrahim COŞAR