Dünya Onların Ahiret Bizim

Ademoğlu için sadece bir paye

Nedir, dünya hayatında esas gaye?

Bakın, işte, Efendimizle yaşanmış;

Asr-ı Saadetten güzel bir hikâye…

O’nu arıyor o gün, Hazreti Ömer

Evinde, uyuduğunu söylediler

İzin isteyerek içeriye girdi

Sade bir ev; ne kilim var ne de minder!

Yerde incecik bir hasır duruyordu

Peygamberimiz üstünde uyuyordu

Hazreti Ömer’in o an için kalbi;

Merhametle coşarak, sarsılıyordu

Koca Ömer; haline çok üzülmüştü

Duygulanmış, dudakları büzülmüştü

Buğulanan gözlerinden yaşlar akıp

Sakalından aşağıya süzülmüştü

Hıçkırık sesine uyanan Peygamber;

Sordu ona: “Nedir bu halin, Ey Ömer?”

Gördüklerim beni benden alıp gitti;

Reva mıdır sana, bu hazin haller?

İslam ile şereflenen bu asırda

Kisralar, Kayserler yaşarken kasırda

Olacak iş midir bu, ya Rasulallah?

Habibullahsın, uyuyorsun hasırda!

Hasırın tüm izleri çıkmış tenine,

Yansımış hem yüzüne, hem bedenine.

Biz de sana saraylar yapalım dedik!

Kabul etmiyorsun; bilmem, nedeni ne!

Dünya geçicidir, ey Hattabın oğlu!

Bir gün alıp da, vermemek var soluğu

Her nefis ölümü tadacak mutlaka;

Bırakıp gidecek, çoluğu çocuğu

Boş ver, onların hazineleri dolsun!

Bizim halimiz iyidir, böyle kalsın!

Sen ki, Allah yolunda güzel bir kulsun;

 “İstemez misin, ya Ömer!”

Dünya, onların; ahiret, bizim olsun!

                                                  Mustafa Gül (Hamdi)

                                                       (13.12.2016)