Öğretmen Olamadım

Önce dille başlayan siyaset çekişmesi

Gençlik uçarken yelde öğretmen olamadım

Vurulan her yumrukla sıkıca pekişmesi

Çağlayıp akan selde öğretmen olamadım.

Eşten dostlardan okul bitmez diye işittim

Gündüzleri çalışıp gece mektebe gittim

Üstünde adım yazan bir diplomaya fittim

Çok istediğim halde öğretmen olamadım.

Büyük bir meşakkatle biz gösterirken çaba

Maskeli guruplarla sopa sakladı aba

Dağıldık birer birer harman savurdu yaba

Sıfır kalınca elde öğretmen olamadım.

Köy mahalle bölündü yoğun anarşi vardı

Sığınak sanılan ev hane halkına dardı

Akşam sabah karanlık ölüm korkusu sardı

Alevle yandı belde öğretmen olamadım.

Hüzün feryat ağıtlar yürekleri dağlarken

Gidene ve kalana kara yaslar bağlarken

Toplum kör sağır sanki tüm analar ağlarken

Mezar doldu her ilde öğretmen olamadım.

30.11.2015

Ahmet Çelik

YARINLARIMIZIN MİMARI TÜM ÖĞRETMENLERİMİZİN GÜNÜNÜ CANI GÖNÜLDEN KUTLARIM.