Aralık Şairi

ruhuna bir vurur ayaz

sanırsın Aralık şairi

kışa kefen ısmarlar

başka renk istemez

hazırlar usulen teneşiri

 ,

artık ne hazan ne yaz

dizesinde soğuk bir ısrar

zemheri tek mevsimidir

bana mısın demez

gidene ah edilir

kar tipi doludur  mısralar

o tepe görmez mi şehiri

kurulurken  masalar

aslında  koca beyaz

kardelene serilir

nerde temiz  bir sayfa şiiri

yüzüne bir dokunur rüzgar

bakarsın Aralık şairi

sonbaharı hatırlar

aşkı hüzün sevmez

kırar bir çizikle tebeşiri

hani ne güz ne bahar

şarkısına düşer bir endişe

üşüyen sanki nağmelerdir

ıslığa dudak bükmez

unutana eyvallah denir

eylülündür belki tüm vahlar

o çam sormaz mı Eskişehiri

gururlu yeşilinde aklar

lodosla didişe didişe

ocak başı mı beklenir

üç günlük nasılsa o çiçeğin  teşhiri