Bugulu Karanlik

BUĞULU KARANLIK

BUĞULU KARANLIK 
Ellerim kelepçelenmiş bu virane şehirde 
nerde geride kalan gençliğim nerde 
çekmişim mazimin üstüne bir kata perde 
gülüşlerim yapmacık ,sözlerim ise sahte. 

Karanlıklar buğulanmış hoyrat gönlümde 
Ben, ömrümü vermez miydim 
Senin bir damlacık gülüşüne, 
Ben canım vermez miydim , 
Senin bana seni seviyorum deyişine 
Bakamıyorum ,Göremiyorum , 
Gayri geleceğimi bin bir ümitle 
Duygularım yıkık, uykum meçhullerde 

Üşüyorum titriyorum buz kesen 
Nemli duvarlar arasında, 
Teselli arıyorum hayalini yaptığım 
Yorganımın sıcaklığında 
Biliyorum şimdi sen mutlusundur 
Yabancı kollarda. 
Bedenim soğuk ruhum isyanlarda. 

Söz.sevgisiz hayat kapısız ev gibidir. 

yazan.Bedrettin AYDOĞAN 
Balıkesir 01/07/2004