Aklım Ermedi Gitti

AKLIM ERMEDİ GİTTİ

Güneşin batışını sessizce seyrederken

İzinsiz gidenlerden her gün sayı artıyor

Zamanı sonsuz sanıp kimi kavga ederken

Kimi sahile uzanıp tembel tembel yatıyor.

Beyni işgal eyleyip doldurdular boş yere

Yığın yığın kötüler hep dediler bir kere

İnsani duygulardan güven bitmek üzere

Köşelerde kantarla kurnaz akıl tartıyor.

Kaçmak kurtuluş değil fark etmiyor uzaklar

Gülen yüz tatlı sözle sır şeytani tuzaklar

Dost deyip yaklaştığım elinde hançer saklar

Yaşayınca öğrendik deme ha abartıyor.

İşin bilen esnafım yalı yaptı boğaza

Garip çöplük eşmekten ekmek geçmez boğaza

Melekte cinsiyetle millet boğaz boğaza

Seyyar tablacı gibi Ahmet fikir satıyor.

Dağlarda aç kalınca evlere indi tilki

Etrafında dönerek aldatır seni bil ki

Şeklen bize benziyor gör bak tüylü değil ki

Sonra da yumşak yumşak diken olup batıyor.

02.04.2016

Ahmet Çelik