Umutlar Çiçek Açar

Yüreğime damlayan nice yağmurlar gördüm,        

Nice yaşanmış aşklar, nice umurlar gördüm.

Leyla Mecnun’un aşkı hep sır idi özümde,

Ferhat’ın dağ delişi, azim, ümit gözümde.

   Firkatle yanan gönlüm vuslata özenirdi,      

   Kadîm güzelliklerle hayatım bezenirdi.

   Nice özge sevinci kuşanırdım seherde,

   Umut çiçek açardı ayak bastığım yerde.

   Sabır bulutlarının üstünde dolaşırdım,          

   Sevda kervanlarıyla menzile ulaşırdım.

   İsyansız yaşardım hep, tevekkülle sabırla,

   Kaç gönle yetti sevgim, savaştım kaç kahırla.   

  Küheylan atlar gibi kendimle yarışırdım,     

  Buzları eriterek, âlemle barışırdım.

  Dağılırdı  bir anda yeryüzünün öfkesi,      

  İrem Bağı olurdu kimsesizler ülkesi.

  Güneşi eskimemiş sabahlarım olurdu,               

  Huzur ve mutluluğu gönlüm aşkta bulurdu.

  Gönlümün iklimine aşk rahmeti yağardı,    

  Günbeyli’nin yüreği bir damlaya sığardı. 

   Mahmut TOPBAŞLI