Deyimlerle Taşlama

Bugün yine işi gücü boşladım

Haddim aşıp bir şiire başladım 

Deyimlerle onu bunu haşladım

İnşallah erenler duymazlar beni  

Doğmamış çocuğa mintan biçenler 

Atı alıp Üsküdar'ı geçenler 

Sabah akşam zem zem suyu içenler

Korkarım cennete koymazlar beni 

Açar  ağzını  da yumar gözünü 

Hiç kimseden esirgemez sözünü 

Gülümserken gören var mı yüzünü

Bal kabağı gibi oymazlar beni 

Aman vermez ezilene ezenler 

Varlık deryasında yoksul yüzenler

Al gülüm ver gülüm olmuş düzenler 

Kızıp havuç gibi soymazlar beni 

Yukarda kaynarken cadı kazanı 

Aşağıda kurulur can pazarı 

Çarmıha gererler oyun bozanı

Bilirim adamdan saymazlar beni 

Burnu yere düşse eğilip almaz 

Su üstüne yazı yazar okunmaz 

Pire için yorgan yakar hiç tınmaz

 Bu kafayla kolay aymazlar beni  

Eli kalem tutar yazmaz gerçeği 

Karıştırır çengi ile köçeği

Gül diye satılır zakkum çiçeği  

Alıp bir vazoya koymazlar beni 

Şiir yürekli der aşma haddini 

Toplama başına şeytanı cini 

Çek hicivden elini eteğini 

Çiğ çiğ yeseler de doymazlar seni .

MÇK