Yaşar Gibi Yaparız

Yeriz, içeriz,

İstediğimiz gibi

Yatak olana kadar

Yerin dibi…

Bastığımız toprak

Hissettiğimiz yer olmaz asla

Ne yazık ki…

Asumandan ummana ve yere

İçini doldurur bütün hayallerimiz!

Ölmeyi düşünmeyiz asla,

Kaledir mana,

Kalmaktır tek derdimiz 

Diri…

Çiçekler solar

Meyveler ve sebzeler çürür

Solmaz dediğimiz yapraklar

Dökülür…

Uzun uzayıda geçse de çok zaman

Mevsimler,

İnsanlar da ölür!

Aslında ne çok şaşarım!

Her an ölüm var dedikçe doğa

İnsan olmaya çalışır ona

Ağa,

Ölmeyecekmiş gibi…

Geçer gider nesiller

Eser gibi yeller

Yazılan tarih bile okunmaz!

Her asırda insanlık 

Aynı hayali

Beller…

Saffet Kuramaz