Yol Ararım

Bir acaip derde düştüm/ derman diye yanıyorum

Ateşlerde kaldım piştim/ derde çare arıyorum

Kalem elde yazıyorum/ günü güne ekleyerek

Ben kendime kızıyorum/ senelerdir bekleyerek

Bülbül öterse güzeldir/ ister ise güller solsun

Güzel severse özeldir/ sevenleri şifa bulsun

Seni yaratmış Yaradan/ gözlerinde sürmelidir

Ayrılmamış hiç aradan/ bunu herkes görmelidir

Merhametin dağlar aşmış/ çölde yanan ışık gibi

Sevenlerin aklı şaşmış/ san ki sana aşık gibi

Yandım desem görenim yok/ duyanlarım zaten olmaz

Merhameti olanlar çok/ Hak! diyenler zorda kalmaz.

Mızrak deliyor bağrımı/ acısını ben çekerim

Kimse duymuyor çağrımı/ yarama tuzu ekerim

Kuşlar kafesinde ötmez/ bülbülün çilesi b/aşka

Sevdiklerim uzak gitmez/ bakışları döner aşka

Benliğimi eller aldı/ bilenlere yar sorarım

DOĞANAY’ım darda kaldı/ senin için yol ararım!

Kemal DOĞANAY