İntifada

Yalnızca tene değen kırbacın sesiydi bu

Sonrasında inleme, acıyla isteyen su…

Ne yenir ne içilir harammış gibi uyku

Dört duvarda kazandan kara, sanki mezarda

Kalemi kırmış hâkim, ne çizer ne yazarda!

Biber gazı, mermiler sıkmıştı Yahudiler

Direndikçe her zaman oluyordu vahşiler!

Daha on dört yaşında aldılar yezidiler

Âmâ gibi saldılar içeri, yerin dibi

Ölmeden öldürdüler, kim sorsa bilmez diri…

Onlarca yıl oldu, bu Filistin’in kaderi

Mescid-i Aksa şahit koruyan tek neferi…

Neredesin Müslüman, yapsana bu seferi!

Aradığın cennet mi yoksa daim cinnet mi?

Bu duyarsızlık yoksa davaya ihanet mi?

Kudüs elden giderse gider Mekke, Medine!

Müslümanın kutsalı, kıyaslanmaz define…

Hep birlikte düşünüp, aramalı reçete

Seyyid olsan da, şerif… Ayaklanmalı elif

İlk doğduğun gibi vav, nedir bahane, kılıf!

Savaşa, zülüme son, artık sömürüye son

Üç beş çapulcu lider, inecek tahttan mason

Yeter hakaret Hakka, giyelim aynı fason

Değmesin tek namahrem eli, bacım beline!

Baraj olalım, küfrün kapılmadan seline…

İçimize hiç kimse fitne, fesat ekmesin

Müslümanım diyenler acı, zulüm çekmesin

İntifada ordusu, şer mermisi sekmesin…

Yok artık, gelen paşam, giden paşam, hoşgörü

Zalime kul olup, yok, övgü üstüne övgü!

Ben Osmanım sen Selçuk, masumlara kıymayan

Eleste sadık, iman direğini kırmayan…

İntifadayız artık meydanlara sığmayan!

Kaldır başını dursun dik, yeter ötelendik

Bu dava tek sözümüz, kardeşlikte sözlendik…

Saffet Kuramaz