Sen Hiç Böyle Sevmedin

Gecenin sessizligi kaplayınca alemi
Karanlık şehrin sokakları buz gibi
Sardı sinesine ayazı.
Birtek benim tek ve sensiz.
 
Duygularım yanınca içim acıdı.
Yüreğim küçük bir cocuk,
Ağlıyor.
Hırçın esen bir rüzgardan sonra
Buram buram hasret kokuyor.
Seni bana yaşatıyor senle sensizlik.

Aşkın gözlerinde sadece iki damla
Olabildim, sevdiğim dedim sevilmeden.
Seninde gözlerinde iki damla yaş olurmu ?
Sessizce yanağından düşermi ?
İki damla okyanus olup boğulurmu
Yüreğin...

Seni uzaktan sevip
Sevda yetiştirip sana susmuşum.
Sabahı bekleyen  güneş gibi
Muhteşemdi içimde ki sevdam.

Bir yağmurdun  hayellerimi düşlerimi okşayıp
Büyüten, tüm kainatta umutlarımı yeşerten...
Cennete döndürdün çöl  yanımı
Ama sen   görmedin
Çünkü sen hiç böyle sevmedin. 

Müzeyyen yorgancı