Yorgunum

YORGUNUM

Yorgunum…

Gelmeyin üstüme, üzmeyin artık.

Mecalim kalmadı…

Yüzüm asık,  ellerim titrek

Umudum yok benim.

Gidecek yolum, varacak menzilim yok.

Hayatın kalabalığında kaybolmuş savruluyorum.

Tutmayın ellerimden,

Yanıma gelmeyin.

Hüzün girdaplarımda kaybolur

Yitip gidersiniz.

Varoluşumun yokluğu,

Yok oluşumun varlığında tükendi.

Var iken yok olmak,

Yokluğunda var olmak,

Çelişkiler içinde yaşamak.

Aslında yaşar gibi yaparken yok olmak,

Ölmek,

Esasen budur gerçekten sevmek…

Mehmet Demirel