Can Buke

CAN BUKE

Gidiyorum

Ayaklarım gittiği yere; candan,

Can buke

Dönüşü, kutsal topraklarına

Beni benden çaldığın yere

Bir aralık cuma akşamına

Oysa ne düşler düşlenilirdi

Ayakların kesildiği yerden

Can-yardı can buke

Can derdin, canın içiydi

Öyle ya;

Kısa geldi mi aklı yüreğinin

İradesi toz leblebi

Boğar seni küllüyen

Güven olmalı tabiatında aşkın

Birde gören gözleri

İnanmadığını yaşatmamalı diye

Mamafih;

Aşkın gözleri kör

Kapılır derelere yağmurları

Mutlak ki düşülür gözden

İhanetler yalçın kayalıktır;

Ya da dipsiz bir kuyu

Aşılması zor

Senin olsun;

Al dediğin yalancı yüreğin

Siyahıyla beyazıyla;bak,

Yine de minnettarım sana

Çok daha adam ettiğin için

Yürek sığındı çocukluğuna

Kanayan yüreği ve dizleriyle

Düşe kalka alınırmış hayatın yolları;

Sen vefasız; sen bedevi

Sen bende Fâil

Halvet düşlerinle kal öyle

İsm-i fail;Can buke

Bir harf olarak  kocaman bir S 

Altı çizilmiş

Bir adı olmalıydı sevdamızın Can buke !

İhaneti içerme-meliydi lügatı

Ant dan başka ne yakışırdı ki aşka

Can dedikçe sana ;

Ağyarı oldun cana

Kıyametim oldun açıkça

Kıyamın dili başka başka

Ben ki dramatik gülüşlere gebe

Bozuk plak gibi dön başa

Hâk ile Yeksan’ım şimdi;

Git benden...

Ben benden gitmeden; git,

Bana ait kaldırımlarından

Sol yanımdaki külleri al da

Sabah ezanı okunmadan Git

GÜL/ESEN ...04.04.2015 ...