Eylülü Sayılı

Ne denir ki boynumun borcu

Alnından öpülesi rüzgâra

Varmışçasına avucu

Keyfinde saçının

Hani konmuş sanki hazıra

,

Üşümese elin yüzün

Dönüversem ayaza

Hazanın aslı hüzün

Eylülü sayılı kaçının

Şurada ne kaldı ki beyaza

,

Görmese gökyüzü deniz

Gelmeseniz nazara

Mehtapla bir akşam ikiniz

Farkında mısın bu kıskaçın

Kalbimi sokuyor illa ki  zora

,

Gözlerin kahve diyarı

Bin hatır saklı o yaza

Bozulmuşken ruhun ayarı

Sonu olsa ya bu sarkaçın

Nedense satırlarım bir hiza

,

Düşmese bu kızıl dudak

Bir şiir taşıyamaz zira

Islanırsa aniden o yanak

Güz kulpu dayanmaz şu  barkaçın

Ömrü yetmez kazara