Kadına Kalkan Eller

KADINA KALKAN ELLER

Çocuk çağında evlenir diyebiliyor diyanet(!)

Adını anan o diller kırılmasın da neylesin!

Anaların ayağının altında değil mi cennet?

Kadına kalkan o eller kırılmasın da neylesin!

Sevmek, sevilmek yasaktır; gönül sesine uymazlar.

Töre ile yargılanır, söylediğini duymazlar.

Ancak canlar gittiğinde kendine gelir aymazlar.

Kadına kalkan o eller kırılmasın da neylesin!

Bir elinde erkek evlat, bir elinde nazlı ece;

Yüreğinde bin bir acı, her birisi bir bilmece;

Bir tek Allah var yanında, yapılıyorken işkence;

Kadına kalkan o eller kırılmasın da neylesin!

Açmadan rengi soluyor dalındaki tomurcuğun

Çekip gitse, kulağında çığlığı kalır çocuğun,

Çaresizlikten yüreği kararmıştır birçoğunun

Kadına kalkan o eller kırılmasın da neylesin!

Kadın yardır, kadın bacı, kadın bize kutsal ana;

Kadınlar hep ezilmiştir doğduğu günden bu yana;

Coşari der, el mi kalkar yüreğine sığınana;

Kadına kalkan o eller kırılmasın da neylesin!