Acısı Kök Salmıştı

Şiir gibi geçmişim, kalsam mı yüreğinde

Ben bu işe başlarken, koskoca sevdan vardı

Mısralar ağlıyordu, geceler meleğinde

Ruhunu sarmış hüzün, kalbini özlem yardı

Bir sır gibi dizildi, mısralar kaleminden

Yağmur dolu bulutlar, biranda gelip geçti

En sonunda dizeler, kaybolmuş aleminden

Acısı kök salmıştı, umudu katan seçti

Deli gönül öyle kal, sevdanın harmanında

Tükenmez tozlu yollar, aşk dolu ormanında

Ölürkende söyle kal, o yarin fermanında

Acısı kök salmıştı, umudu atan seçti

Büyüme sakın çocuk, çocuk kal kolarım da

Deli deli esersin, o yarin yollarında

Sevdan bir ölüm olmuş, hakikat kulvarında

Acısı kök salmıştı, umudu atan seçti

Bahattin’im böyle kal, sevdanın çemberinde

Toprak üstüne düşmüş, o yarin ezberinde

Bedenlerin buz tutmuş, o kışın zahmerinde

Acısı kök salmıştı, umudu atan seçti

Bahattin Tonbul

14.6.2012