Bir Dilek Tut

Tasıma kurşuni yalnızlıklar düşer

Kötü adamlar çitlembik avında

Gün desem buza keser ayazım

İnsan değeri bilmezliğim yoktu

Çiçeklerle karşılardı bir çocuk beni

Bir kadın kanaviçe işli mendillerle

Bir dilek tut görmesin diğer elin

Talan olmuş gölgelerin hükmünde

Şiirlerini bir tutam peçeteye iliştir

Tüm bekleme nöbetlerini tut

Tutuştur gecenin günahlarını

Umuda dair ne varsa öp

Yanaklarından…

Kaç kez umurundadır

Derimize ördüğümüz

Yalnızlık trenleri/

Kaç kuş öldü dalında

Kaç çiçek bal kustu/

Ayaz gecenin tabutuna

Silemem!

Ruhuma dirgen

Gece uykularını

Kavakların homurtusuna

Yapışmış bir cenin

Kan tortusunda…

Bir dilet tut benim için

İçinde revolver bir sitemin tozu olsun

Serp yüreğime yıldızlardan…