Tükeniş

Islanmış her rüzgâr terletir teni.

Bitmeyen derdimin muhatabı yok!

Bir tek Karadeniz dinliyor beni.

Şahlanıyor, hayat ile kavganın

Yarattığı yürekteki endişe.

Kulağımda homurtusu dalganın,

Tek tesellim yarılanmış bu şişe.

Suyu tutsam elde kalıyor elim;

Karanlığın gizemliğine kandım.

Sallandıkça peltekleşiyor dilim,

İnsanların hinliğine aldandım.

İçmek azaltmıyor dertleri bil de;

Sussam içten içe ben yanacağım.

Biliyorum bu sabah da sahilde;

Dertlerim koynumda uyanacağım